กรุงศรีอยุธยา" เปลี่ยนทางมาที่นี่ สำหรับธนาคาร ดูที่ ธนาคารกรุงศรีอยุธยา
ระวังสับสนกับ อโยธยา
อาณาจักรอยุธยา
กรุงไทย[1], เมืองไท[2][3]
พ.ศ. 1893–2310
ธงชาติของอยุธยา
ธงค้าขาย (พ.ศ. 2223–2310)
ตราประจำพระองค์สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชของอยุธยา
ตราประจำพระองค์สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

พ.ศ. 2011 สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
พ.ศ. 2146 สมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
พ.ศ. 2310 สมัยสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์
แสดงทั้งหมด
แผนที่อาณาจักรอยุธยาใน พ.ศ. 2142
แผนที่อาณาจักรอยุธยาใน พ.ศ. 2142
เมืองหลวง
อยุธยา (พ.ศ. 1893–2006, 2031–2209, 2231–2310)
พิษณุโลก (เมืองหลัก: 2006–ป. 2031[4], เมืองรองจนกระทั่ง ป. 2133)[5]
ลพบุรี (2209–2231)
ภาษาทั่วไป
ไทยเก่า – ทางการใน ค.ศ. 1351–ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17[6]
ไทยสมัยใหม่ตอนต้น – ทางการในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17
มอญ[7] – ภาษาสามัญช่วงต้น[6]
เขมร[7] – ภาษาที่มีเกียรติช่วงต้น;[6] พูดกันในบรรดาผู้มีเชื้อสายเขมร
มลายู – ภาษาการทูต (เป็นหลักโดยเฉพาะในช่วงก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 16); พูดกันในบรรดาผู้มีเชื้อสายมลายู[8][9]
เปอร์เซีย – ภาษาการทูต (คริสต์ศตวรรษที่ 16; คริสต์ทศวรรษ 1660 – คริสต์ทศวรรษ1670)[10]
โปรตุเกส – ภาษาการทูต (เป็นหลักตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16)[11][12]
ภาษาจีนหลายสำเนียง (ปลายยุคอยุธยา; พูดกันในบรรดาผู้มีเชื้อสายจีน)[13]
ศาสนา
ส่วนใหญ่:
พุทธเถรวาท
ส่วนน้อย:
ฮินดู, โรมันคาทอลิก, อิสลาม
การปกครอง อาณาจักรมณฑล (ไทยเรียก ราชาธิปไตยแบบศักดินา)
สมาพันธรัฐนครรัฐ (ค.ศ. 1351–คริสต์ศตวรรษที่ 15)[14][15]
สมาพันธรัฐมณฑล (คริสต์ศตวรรษที่ 15–1600)[14]
สมบูรณาญาสิทธิ์พาณิชยนิยม (ค.ศ. 1600–1767)[16]
พระมหากษัตริย์ 
• 1893–1912 (องค์แรก)
สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1
• 1991–2031
สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ
• 2133–2148
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช
• 2173–2199
สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง
• 2199–2231
สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
• 2231–2246
สมเด็จพระเพทราชา
• 2301–2310 (องค์สุดท้าย)
สมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์
อุปราช 
• 1981–1991 (องค์แรก)
พระราเมศวร
• 2298–2301 (องค์สุดท้าย)
กรมขุนพรพินิต
ยุคประวัติศาสตร์ สมัยหลังคลาสสิก, สมัยใหม่ตอนต้น
• สถานทูตประเทศราชแห่งแรกในจีน
พ.ศ. 1835[a][17]
• สถาปนาอาณาจักร
4 มีนาคม พ.ศ. 1893[18] (นับแบบสากล: 12 มีนาคม พ.ศ. 1894)
• ความขัดแย้งละโว้กับสุพรรณภูมิ
พ.ศ. 1913–1952
• รัฐร่วมประมุขกับหัวเมืองเหนือ
พ.ศ. 1921–2112[b][19]
• รัฐบริวารของตองอู
พ.ศ. 2107–2111, 2112–2127
• ยุคทองของอยุธยา
พ.ศ. 2148–2310[19]
• การรุกรานจากโก้นบอง
พ.ศ. 2302–03, 2308–10
• อยุธยาล่มสลาย
7 เมษายน พ.ศ. 2310
พื้นที่
• รวม
500,000 ตารางกิโลเมตร (190,000 ตารางไมล์)
ประชากร
• ป. พ.ศ. 2143[20]
~2,500,000
สกุลเงิน พดด้วง, หอยเบี้ย[21]
ก่อนหน้า ถัดไป
ละโว้
สุพรรณภูมิ
หัวเมืองเหนือ
พริบพรี
อาณาจักรเซียน
อาณาจักรธนบุรี
พิมาย
พิษณุโลก
สวางคบุรี
นครศรีธรรมราช

ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ
ประเทศไทยประเทศพม่าประเทศมาเลเซียประเทศกัมพูชาประเทศสิงคโปร์
ก่อนวันก่อตั้งอาณาจักรอยุธยาอย่างเป็นทางการ พงศาวดารจีนตอนแรกเรียกอยุธยาเป็น "เซียน"
นักประวัติศาสตร์ไทยมักใช้คำว่า "หัวเมืองเหนือ" สื่อถึงสุโขทัยและพิษณุโลก
กรุงศรีอยุธยา หรือ อาณาจักรอยุธยา เป็นอาณาจักรของชนชาติไทยสยาม (ไทยภาคกลาง) ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาในช่วง พ.ศ. 1893 ถึง พ.ศ. 2310 มีกรุงศรีอยุธยาเป็นศูนย์กลางอำนาจหรือราชธานี (เคยย้ายเมืองหลวงไปพิษณุโลกและลพบุรีเป็นเวลาสั้น ๆ) ทั้งยังมีความสัมพันธ์ทางการค้ากับหลายชาติ จนถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางการค้าในระดับนานาชาติ[22] เช่น จีน เวียดนาม อินเดีย ญี่ปุ่น เปอร์เซีย รวมทั้งชาติตะวันตก เช่น โปรตุเกส สเปน เนเธอร์แลนด์ (ฮอลันดา) อังกฤษ และฝรั่งเศส ซึ่งในช่วงเวลาหนึ่งเคยสามารถขยายอาณาเขตประเทศราชถึงรัฐฉานของพม่า อาณาจักรล้านนา มณฑลยูนนาน อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรขอม และคาบสมุทรมลายูในปัจจุบัน[23]